Tecrübeli Gözlemeci Olsam...

Çocukluğumun belki de en lezzetli tıkınmacıydı gözleme. Bizde velibah diye geçerdi ama olsun güzeldi. O kadar hoşuma giderdi ki ateşten indikten sonra yağlama işini hep ben yapardım. Tabii diğer kardeşlerimden fırsat kalırsa... O derece lezzetliydi benim için.

Hiç unutmuyorum bir keresinde ne olmak istiyorsun diye sormuştu gelen bir misafir. Gözlemeci demiştim de çok gülmüşlerdi. Oğlum yine gözleme yap ama hobi olarak yap demişlerdi. Oysa ne olurdu sanki? Ben de her büyüğüm gibi liseyi bitirip öss ve öys hazırlanırdım gözleme yerken. Gözlemecilik fakültesini kazanrdım. Hatta hoşuma giderse master filan da yapabilirdim. Doktora yapmak istemezdim çünkü doktora gözleme yaparsam kendime gözleme kalmaz zannediyordum.

Önümü kesmeselerdi, birazcık destek olsaydı şimdi tecrübeli bir gözlemeci olabilirdim. Okuduk da ne olduk? Biyobog!

İşte yıllar yıllar sonra beni hüzne boğan o iş ilanı. Tecrübeli gözlemeci nasıl bir şey acaba diye düşündüm ama sonra yaşadıklarım geldi aklıma. Oysa çok lezzetli bir işe sahip olabilirdim. Hatta kendi gözleme şirketler zincirim olabilirdi.



Yine de gidip bi CV bıraksam, çocukluğumda yaşadığım deneyimleri anlatsam, aynı anda iki gözlemenin nasıl yağlanabileceğiyle ilgili fikirlerimi paylaşsam...

İşe yarar mı ola?

kaynak: ttp://okunak.blogspot.com

Uyuklamak.. Uykulamak... Uyumaya Uylamak!

Var bunlardan.

Tanıyorum bunlardan 2 tane çocuk filan da değil üstelik. Hani gelip geçici, 1 günlük bi uykusuzluk da değil bu. İş hayatında hatta askerde bile ömürleri böyle geçiyor. İnsan komutanın karşısında arşiv defterinin sayfasını değiştirirken uyur mu? Uyurmuş...

İş yerinde uyumak ihtarsız işten çıkartılma sebebi olduğu halde hayatını uyuyarak kazananlar. Güzel şeyler bunlar. "Bir de rakı şişesinde balık olsam."